از دست و زبان که برآيد؟!

گفتيم: چرا بعد از برجام گشايش اقتصادي براي مردم حاصل نشد؟ گفت: « مگر برجام را من آوردم. برجام را خدا آورد.» اين سخنان احيانا از ذهن يکي از مفتي هاي وهابي آل سعود يا رهبران متعصب گروهک هاي تکفيري بيرون نيامده است. احيانا ما نيز در قرون اوليه اسلامي نيستيم که دعواي معتزله و اشاعره در بورس باشد و اشاعره جبري مسلکُ براي اثبات معتقدات کلامي خود بخواهند استدلال کنند که: هر آنچه فعل ماست اراده خداست و هر چه اراده خداست مقدس است! احيانا عطار نيز ‍‍‍‍‍‍‍‍پس از شعر : «مي خوردن من حق ز ازل مي دانست/ گر مي نخورم علم خدا جهل بود»! اين کلام را نگفته است.

بعد از آن گفت: اگر نعمت برجام را کفران کنيم دچار عذاب الهي خواهيم شد! و ما هنوز نمي دانيم برجام جزء کدامين نعمت از رحمت واسعه پروردگار است که ما (يعني جن و انس) نمي توانيم آن را انکار کنيم. بله...باز گفت: برخي مي خواهند نور خورشيد برجام را نبينند. لذا به نظرمان حيات همه موجودات زده همانطور که وابسته به تشعشعات خورشيد براي فتوسنتز و ادامه حيات است، فروغ اين خورشيد جديد نيز در عالم پرتوافشاني مي کند!

ما که روستا نشين بوده و از پشت کوه آمده ايم، يا اگر هم شهرنشين شده ايم راننده تاکسي و لبوفروش هستيم. لذا چيزي از مباحث مهم و کليدي سياست خارجي سرمان نمي شود؛ اما يک چيزهايي را از اين دولت ياد گرفتيم. يادگرفتيم که چطور مي توان از آب کره گرفت و آن را به توليد انبوه رساند و اقتصاد را شکوفا کرد. ياد گرفتيم که چطور يک کيک سوخته را با ماده سفيدي مثل ماست بپوشانيم و آن را تبديل به يک اثر هنري ماندگار کنيم، سپس آن را در بازار جهاني WTO  به فروش برسانيم و صاحب دلارهاي بلوکه شده خود شويم. ياد گرفتيم که از زبان آمريکاي عزيز و جهانخوار چنان محکم به مردم وعده رفع تحريم ها را دهيم که مخاطب اگر نداند بر منکرش هم لعنت بفرستد. يادگرفتيم گوش کنيم و شاکر باشيم؛ و اگر هر روز نرخ رشد تورم سربالا رفت، از اين «رشد» خوشحال باشيم و نيمه پر ليوان را ببينيم.

و چقدر زيبا گفت رئيس جمهور عزيزمان در سفر به شيراز که ما سياست خارجي را از حافظ آموختيم که فرمود: «آسايش دوگيتي تفسير اين دو حرف است، با دوستان مروت با دشمنان مدارا.»