امروز در نمازخانه محل کارمان روي ديوار بالايي يک حديث عجيب از امام علي ع ديدم: نوشته بود: نهج البلاغه:
گاهي حکمت در قلب منافق است. اما بي تابي مي کند تا بيرون بيايد و در کنار همدمانش در سينه مومن آرام گيرد.
به نظر شما اين حديث يعني چه؟ همين طوري فقط برام سوال شده بود...پرسش که عيب نيست!! اصن آقا بدونم و بميرم بهتره يا ندونم و بميرم؟!!!!

برچسب: یک حدیث عجیب از امام رضا,
نویسنده: آیلین حسینپور